Του Χρήστου Αλωνιστιώτη
Με το αμερικανικό χρέος να βρίσκεται στα $14,2 τρισεκατομμύρια, με το έλλειμμα προϋπολογισμού να είναι $1,3 τρισεκατομμύρια...
και με τις προβλέψεις ότι το 2015 το χρέος θα βρίσκεται στα $22,5 τρισεκατομμύρια, η Αμερική είναι γεγονός ότι βρίσκεται σε δεινή δημοσιονομική κατάσταση. Και δεν είναι μόνο αυτό. Οι παραπάνω αριθμοί αφορούν μόνο το χρέος που κατέχεται με τη μορφή ομολόγων. Δεν περιλαμβάνει τα χρέη του ιδιωτικού τομέα, των πολιτειακών κυβερνήσεων, των χρηματοοικονομικών οργανισμών και της κεντρικής κυβέρνησης. Το συνολικό χρέος, συμπεριλαμβανομένων όλων αυτών και με βάση επίσημα κρατικά στοιχεία, ανέρχεται στα $55,8 τρισεκατομμύρια. Με το ΑΕΠ της Αμερικής να ανέρχεται σε $14,6 τρισεκατομμύρια, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι πάνω από 380%.

Όλα τα παραπάνω γεννούν ένα ερώτημα: έρχεται το τέλος του δολαρίου ως το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα και πόσο κοντά είναι αυτό;

Όσο απίθανο θα μπορούσε να ακούγεται το σενάριο αυτό πριν από μερικά χρόνια, στις μέρες μας είναι πραγματικότητα και πολλές χώρες δείχνουν ότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο δολάριο και πραγματοποιούν ενέργειες ώστε να μειώσουν την έκθεσή τους σε αυτό.

Η Αμερική έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα όπου η κινητήρια δύναμή του είναι το δολάριο. Τα πάντα αποτιμώνται σε δολάρια. Από τα πιο γνωστά και σημαντικά όπως ο χρυσός και το πετρέλαιο μέχρι οποιοδήποτε άλλο εμπόρευμα μπορεί κανείς να φανταστεί. Το γεγονός λοιπόν ότι όλα αυτά αποτιμώνται σε δολάρια, είναι ενδεικτικό της επιρροής που μπορεί να ασκήσει η Αμερική στις χώρες που τα παράγουν. Επιπλέον, η καθιέρωση του δολαρίου ως νόμισμα καταφύγιο (safe haven) που παρείχε σιγουριά και ασφάλεια όταν τα υπόλοιπα νομίσματα είχαν πολύ μεγάλες διακυμάνσεις και ταλανίζονταν από συνεχείς υποτιμήσεις και κερδοσκοπικές επιθέσεις, είχε ως αποτέλεσμα ολόκληρος ο πλανήτης να γεμίσει από ομόλογα που είχαν ρήτρα δολαρίου.

Η Αμερική αποτελεί τη μοναδική χώρα στο κόσμο που μπορεί να τυπώσει, νόμιμα, τα χρήματα που της είναι απαραίτητα προκειμένου να πληρώσει το χρέος της. Κάθε άλλη χώρα πρέπει να συσσωρεύει στα αποθεματικά της δολάρια, προκειμένου να πληρώνει τα χρέη της αλλά και να αγοράζει εμπορεύματα, από πετρέλαιο μέχρι καλαμπόκι.

Αυτό είχε δώσει μια απίστευτη δύναμη στην Αμερική που με τον καιρό ξέχασε ότι υπάρχει ένα όριο μέχρι το οποίο μπορεί να ξοδεύει και τώρα το όριο αυτό έχει προσεγγιστεί. Το δολάριο έχει χάσει την αξιοπιστία του καθώς η επί σειρά ετών υποτίμησή του προς όφελος των εξαγωγών, έχει δημιουργήσει προβλήματα στους κατόχους ομολόγων αλλά και στους παραγωγούς εμπορευμάτων, ενώ η πολιτική της Fed να τυπώνει χρήμα επιδεινώνει αυτή την κατάσταση και σπρώχνει τους λίγους εναπομείναντες πιστούς του δολαρίου να αναζητούν τρόπους να μειώσουν την έκθεσή τους σε αυτό.

Και εδώ ερχόμαστε στο σήμερα. Με τις αναταραχές στη Μέση Ανατολή που έχουν προκαλέσει θλίψη στην κοινή γνώμη αλλά και μια μεγάλη απορία. Απορία για το πώς μπόρεσε να συμβεί κάτι τέτοιο σε μια ευαίσθητη περιοχή όπου οι Αμερικάνοι έχουν τον απόλυτο έλεγχο, καθώς τα καθεστώτα είχαν πάντοτε τη στήριξη τους. Απορία για το ποιος μπορεί να είναι ο λόγος που παρατηρείται μια έντονη επιθυμία για συνέχιση και εξάπλωση των ταραχών.

Η κρίση στη Μέση Ανατολή φαίνεται ότι είναι ένα ακόμα επεισόδιο που οδηγεί στην πτώση του δολαρίου ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Μετά την κατάργηση του "κανόνα του χρυσού" το 1971 από τον Αμερικανό πρόεδρο Richard Nixon, το δολάριο συνδέθηκε με το πετρέλαιο. Και η κυριαρχία του δολαρίου ως παγκόσμιο νόμισμα συγκρατείται από αυτήν ακριβώς τη συμφωνία και από τη θέληση της Σαουδικής Αραβίας να μη δέχεται κανένα άλλο νόμισμα για συναλλαγές με το πετρέλαιο, παρά μόνο το δολάριο. Κάτι που φυσικά δεν ήταν δυνατό να μην ισχύσει και για όλες τις υπόλοιπες χώρες που παράγουν πετρέλαιο.

Η ελίτ της Σαουδικής Αραβίας όπως είναι φυσικό έγινε πάρα πολύ πλούσια από αυτή τη σχέση της με την Αμερική και ενδεχομένως ήρθε η ώρα για μια αποχώρηση από την εξουσία και για τη θεμελίωση της αρχής μιας νέας παγκόσμιας τάξης. Το ίδιο ισχύει και για τους ηγέτες των υπολοίπων κρατών της περιοχής. Αν μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις για τα μελλοντικά σενάρια που μπορεί να κρύβονται πίσω από τη πρόσφατη αναταραχή στη Μέση Ανατολή, επιλέγουμε το παρακάτω.

Δίνουμε μεγάλη πιθανότητα ότι πίσω από τις τρέχουσες εξελίξεις, υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα συμφέροντα που εξυπηρετούνται μέσω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Η παγκόσμια ελίτ του χρήματος και της εξουσίας είναι ο πιθανός υποκινητής των εξελίξεων. Ο στόχος είναι να συντρίψει το δολάριο και να δημιουργήσει ένα νέο παγκόσμιο νόμισμα στη θέση του.

Φυσικά, αυτό δε θα γίνει ούτε αύριο αλλά ούτε άμεσα, αλλά οι πιθανότητες που οδηγούν ότι αυτό θα γίνει, είναι πολύ αυξημένες. Ο πρόεδρος της Κίνας, Hu Jintao, πολύ πρόσφατα και μάλιστα πριν από επίσημη επίσκεψή του στην Αμερική, δήλωσε ότι το υπάρχον νομισματικό σύστημα είναι προϊόν του παρελθόντος και στη συνέχεια συμπλήρωσε ότι, το γουάν θα χρειαστεί τουλάχιστον 15 χρόνια από σήμερα προκειμένου να αναγνωρισθεί και να αναχθεί ως παγκόσμιο νόμισμα.

Και πάλι όμως, δε φαίνεται να οδηγούμαστε προς ένα νέο νομισματικό σύστημα που θα αποτελείται από ένα παγκόσμιο νόμισμα. Ενδεχομένως να πρόκειται για ένα καλάθι όπου θα αποτελείται από διάφορα νομίσματα, όχι μόνο από αυτά που είναι σήμερα ευρέως διαδεδομένα στις συναλλαγές, αλλά και από αυτά της Ινδίας, της Ρωσίας, της Βραζιλίας και της Κίνας. Και φυσικά με το χρυσό να επιστρέφει προκειμένου να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο.

Όπως άλλωστε δήλωσε και ο Ron Paul: όποιος κατέχει το χρυσό, φτιάχνει τους κανόνες. Ο Ron Paul είναι ο συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο ‘The End of Fed’ (Το τέλος της Fed) και μετά τη συγγραφή του, έγινε μέλος της επιτροπής της Fed!

Συμπερασματικά, αν οι ταραχές φθάσουν στη Σαουδική Αραβία και αν το παραπάνω σενάριο είναι αυτό που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να συμβαίνει αυτή τη στιγμή, το πετρέλαιο θα εκτοξευτεί και το δολάριο θα καταρρεύσει. Η συνέχεια θα περιλαμβάνει εκτόξευση των τιμών όλων των εμπορευμάτων. Ο καθένας μπορεί να κρίνει τα σενάρια και να καθορίσει τις πιθανότητες που θέλει. Και να στοιχηματίσει προς όποια πλευρά θέλει. Σας συνιστούμε όμως να έχετε τη προσοχή σας στο πετρέλαιο, στο χρυσό και στο ασήμι.

* Χρήστος Αλωνιστιώτης - FXCM Market Analyst


Πηγή:www.capital.gr