Χριστουγεννιάτικα Έθιμα – Η σημαντική προσφορά του παγανισμού στην ανθρώπινη ιστορία
Όταν η ιστορία μιλάει μέσα από τα παραδοσιακά έθιμα.
Από την αυγή του Χρόνου, οι άνθρωποι επεξηγούσαν τον κύκλο της χρονιάς και τα φαινόμενα τριγύρω τους με ξεχωριστούς τρόπους και με μοναδικούς εορτασμούς. Κάποιοι από αυτούς επέζησαν με το χρόνο, μεταμορφώθηκαν μέσα στη θρησκεία του Χριστιανισμού και αποτελούν μέχρι και σήμερα ένα μοναδικό ιστορικό κειμήλιο στο προτσές της ανθρώπινης ιστορίας.
Το παρακάτω κείμενο περιγράφει τη μετατροπή κάποιων εθίμων στα σύγχρονα Χριστιανικά πρότυπα, με αρκετές ομοιότητες τόσο στην Χριστιανική, όσο και στις παγανιστικές θρησκείες. Αξίζει να αναφερθεί πως το κείμενο δεν έχει ως στόχο να προσβάλει καμία θρησκεία, αλλά να κρατήσει ζωντανό το όμορφο ιστορικό κομμάτι των εορτασμών του ανθρώπινου είδους.
Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο
Μπορεί το Χριστουγεννιάτικο δέντρο να έχει συνδεθεί άμεσα με την χριστιανική θρησκεία, αλλά δύσκολα μπορεί να σβήσει κανείς την παγανιστική του προέλευση. Το έλατο είναι από τα δέντρα που μένουν πράσινα όλο το χρόνο. Από τα αρχαία χρόνια, τα δέντρα που δεν έχαναν τα φύλλα τους και παρέμεναν πράσινα, θεωρούνταν ευλογημένα από τους Παλιούς Θεούς. Για τους ανθρώπους, που η μοναδική τους έγνοια ήταν μια καλή σοδειά, έπαιζε σπουδαίο ρόλο ένα σημάδι καλής τύχης, όπως τα έλατα. Οι Κέλτες πίστευαν πως ο Λουγκ, ο θεός του Ήλιου που ήταν σχετικά παρόμοιος με τον θεό-ήλιο των Γαλατών τον Μπέλενος, αρρώσταινε βαριά κάθε χειμώνα με αποτέλεσμα να χάνεται…το φως του. Τα έλατα ήταν η απόδειξη πως παραμένει ζωντανός μέχρι το καλοκαίρι όπου θα ξαναέβρισκε τις δυνάμεις του για να ρίξει το άπλετο φώς του.
Ήταν η περίοδος που ο κόσμος επεξηγούσε με τους θεούς οτιδήποτε παρατηρούσε γύρω του στη φύση. Πώς όμως μπήκε το έλατο μέσα στα σπίτια μας; Οι περισσότεροι καθιστούν τον Μαρτίνο Λούθηρο ως τον άνθρωπο που πήρε το έλατο από τα δάση και το έβαλε (αρχικά) έξω από τα σπίτια στις πλατείες των χωριών. Λέγεται πως ένα βράδυ που γυρνούσε στο σπίτι του, εντυπωσιάστηκε από τα αστέρια που έφεγγαν πάνω από τα αμέτρητα έλατα. Θέλοντας να δημιουργήσει ξανά την εικόνα, ο Λούθηρος πρόσθεσε για πρώτη φορά μικρά κεριά πάνω στα έλατα. Όμως οι άνθρωποι που το διέδωσαν, ήταν οι Γερμανοί μετανάστες της Αμερικής, οι οποίοι γύρω στο 1830 έφεραν το έθιμο στη Πενσιλβάνια.
Αξίζει να αναφερθεί ότι μέχρι και το 1940(!) οι Αμερικάνοι έβλεπαν το Χριστουγεννιάτικο έλατο σαν παγανιστικό έθιμο και δεν το δεχόντουσαν. Όταν το 1846 έγινε αποδεκτό από την βασίλισσα Βικτώρια και τον Γερμανό πρίγκιπα Αλβέρτο, το δέντρο σιγά-σιγά καθιερώθηκε σαν επίσημο έθιμο. Όπως είναι γνωστό στη χώρα μας, για πολλά χρόνια εκτός από το δέντρο, στολίζαμε και το περίφημο καραβάκι πάνω από τα τζάκια. koolnews
|
0 comments :
Δημοσίευση σχολίου
Ευχαριστούμε για το σχόλιο, η γνώμη σας μετράει!