Δέκα τρόποι για να αυξήσετε τη γονιμότητα σας!
Πολλά ζευγάρια στις μέρες μας δυσκολεύονται να τεκνοποιήσουν και οδηγούνται σε έναν εξαντλητικό αγώνα ιατρικών εξετάσεων. Συχνά όμως το πρόβλημα είναι πολύ απλό και μπορούν να το ξεπεράσουν χωρίς περιττές ταλαιπωρίες.
Μετά από χρόνια πείρας στη υποβοηθούμενη αναπαραγωγή και στην εξωσωματική γονιμοποίηση οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι ένα ζευγάρι πρέπει να εξαντλεί τις πιθανότητες φυσικής γονιμοποίησης, και γι’αυτό αναπτύσσουμε το σημερινό άρθρο.
Για τα ζευγάρια που θέλουν να κάνουν παιδιά και δεν μπορούν, το κλειδί είναι να αντιμετωπίσουν την υπογονιμότητά τους ως ένα συνδυασμό της αναπαραγωγικής ικανότητας του ενός και του άλλου. Συνιστώ πάντα στα ζευγάρια αυτά να εξετάζονται ταυτόχρονα, καθώς η μεικτής αιτιολογίας γονιμότητα αποτελεί καθοριστικό παράγοντα. Ένας συνδυασμός συντρόφων μπορεί να αποδειχθεί υπεργόνιμος, ενώ ένας άλλος υπογόνιμος ή προβληματικός. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν ο ένας από τους δύο συντρόφους έχει τη μέγιστη δυνατή γονιμότητα και ο άλλος αντιμετωπίζει κάποιο μικρό πρόβλημα, το ζευγάρι είναι σε θέση να κάνει παιδί. Επίσης, πολύ συχνά τα ζευγάρια πιστεύουν ότι είτε είναι γόνιμα είτε δεν είναι. Η πραγματική έλλειψη γονιμότητας όμως είναι εξαιρετικά σπάνια. Οι περισσότεροι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν πρόβλημα σύλληψης πάσχουν από υπογονιμότητα.
Τι είναι η υπογονιμότητα;
Υπογονιμότητα σημαίνει ότι ένα ζευγάρι παρουσιάζει καθυστέρηση στη σύλληψη αλλά όχι παντελή ανικανότητα σύλληψης. Τα προβλήματα υπογονιμότητας συχνά προκύπτουν όταν και οι δύο σύντροφοι έχουν ελαφρώς προβληματική γονιμότητα. Για παράδειγμα, όταν η κινητικότητα του σπέρματος δεν είναι η προβλεπόμενη και όταν δεν γίνεται ωορρηξία σε κάθε κύκλο. Τότε μπορεί να χρειαστούν βοήθεια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουν παιδί η τεχνολογία έχει προχωρήσει τόσο πολύ ώστε ακόμη και άντρες χωρίς ζωντανά σπερματοζωάρια κατά την εκσπερμάτιση ή γυναίκες που δεν κάνουν ωορρηξία μπορούν να τεκνοποιήσουν.
Ποια προβλήματα γονιμότητας μπορούν να διορθωθούν;
Η ανεπαρκής ροή αίματος στη μήτρα, που αποτελεί συχνό σύμπτωμα σε περιπτώσεις πολυκυστικών ωοθηκών και εμποδίζει το έμβρυο να εμφυτευτεί στη μήτρα. Η εξέταση Doppler που δείχνει την αιμάτωση της μήτρας βοηθά στην λήψη απόφασης για την χορήγηση θεραπευτικής αγωγής. Η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή στο δεύτερο μισό του κύκλου μπορεί να διορθώσει την κατάσταση.
Η ύπαρξη γενετικού ελαττώματος στο αναπαραγωγικό σύστημα της γυναίκας, όπως μια γενετική ανωμαλία στη μήτρα. Για παράδειγμα το διάφραγμα μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην εμφύτευση του εμβρύου, αποβολή ή πρόωρο τοκετό. Πάντως, αν μια γυναίκα έχει καλό «γενετικό υπόβαθρο» και προέρχεται από γενιές γυναικών που τεκνοποίησαν χωρίς δυσκολία λίγο πριν κλείσουν το 40ό έτος της ηλικίας τους, τότε οι περισσότερες πιθανότητες είναι να μην αντιμετωπίσει ούτε η ίδια πρόβλημα.
Κατά πόσο επηρεάζει η ηλικία της γυναίκας;
Παρότι είναι ένας βασικός παράγοντας που επηρεάζει την ικανότητά της να τεκνοποιήσει, η πραγματική ηλικία μιας γυναίκας μπορεί να είναι διαφορετική από την «ηλικία γονιμότητας». Το βιολογικό της ρολόι και η πραγματική της ηλικία μπορεί να διαφέρουν και πέντε χρόνια. Για παράδειγμα, μια γυναίκα 35 χρονών μπορεί να έχει τη δυνατότητα γονιμότητας μιας 30άρας και αντίστροφα. Οι εξετάσεις γονιμότητας επιτρέπουν σ’ένα ζευγάρι να σκιαγραφήσει τις δυνατότητες αναπαραγωγής του στο μέλλον. Του προσφέρουν τη δυνατότητα να δει πόσο «ασφαλές» είναι να περιμένει ακόμα κάποια χρόνια για να κάνει οικογένεια.
Τι πρέπει να κάνουν τα ζευγάρια που προσπαθούν να κάνουν παιδί;
Η γυναίκα που προσπαθεί πάνω από ένα χρόνο να μείνει έγκυος χωρίς επιτυχία, καλό είναι να υποβληθεί στις ακόλουθες εξετάσεις:
1. Ορμονικό προσδιορισμό στην αρχή του κύκλου (FSH, LH, οιστραδιόλη, προλακτίνη) και προγεστερόνη στο δεύτερο μισό του κύκλου για τον έλεγχο της ωορρηξίας. Οι εξετάσεις αυτές εντοπίζουν τις πολυκυστικές ωοθήκες και ερευνούν την ικανότητα των ωοθηκών να παράγουν καλής ποιότητας ωάρια.
2. Υπερηχογραφικό και ενδοκρινολογικό έλεγχο για τη διαπίστωση ωορρηξίας.
3. Υπέρηχο για τυχόν ύπαρξη κυστών και ινομυωμάτων, καθώς και έλεγχο στις σάλπιγγες ώστε να διαπιστωθεί αν είναι φραγμένες.
Παράλληλα, ο άντρας πρέπει να κάνει τεστ σπέρματος, ώστε να αξιολογηθεί η κινητικότητα, η ποσότητα και η ποιότητά του. Επίσης, το ζευγάρι πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο ασυμβατότητας μεταξύ της τραχηλικής βλέννας και του σπέρματος. nowdoctor
|
0 comments :
Δημοσίευση σχολίου
Ευχαριστούμε για το σχόλιο, η γνώμη σας μετράει!