Ενώ γενιές και γενιές Αμερικανών καταναλωτών αναζητούν μανιωδώς τον καλύτερο gadget τελευταίας τεχνολογίας, οι παλιές τους ψηφιακές συσκευές κατακλύζουν και δηλητηριάζουν μια ολόκληρη γενιά παιδιών στη Γκάνα. 

Ο φωτογράφος Michael Ciaglo επισκέφτηκε την Αφρική κι επέστρεψε με συγκλονιστικά ντοκουμέντα από τη μεγαλύτερη «χωματερή» ηλεκτρονικών αποβλήτων.

Το Agbogbloshie είναι μια παράνομη έκταση έξω από την πρωτεύουσα της Γκάνα, την Άκρα. Με μέγεθος, μόλις 4 στρέμματα, φιλοξενεί περισσότερους από 40.000 μετανάστες και πρόσφυγες κι αποτελεί έναν από τους διασημότερους ψηφιακούς σκουπιδότοπους στον κόσμο. Ο Νούμερο 1 προορισμός για τα ηλεκτρονικά απόβλητα του ανεπτυγμένου κόσμου επεξεργάζεται κάθε χρόνο εκατομμύρια τόνους από ανεπιθύμητα ηλεκτρονικά.

Το μεγαλύτερο κομμάτι της «επεξεργασίας» γίνεται από νεαρά αγόρια και μικρά παιδιά, τα οποία καίνε τα ηλεκτρονικά είδη για να εξάγουν τον πολύτιμο χαλκό που χρειάζεται για την κατασκευή των κερμάτων του δολαρίου. Με μια καλή, ημερήσια «σοδειά» ο κάθε εργάτης βγάζει λιγότερο από 4 δολάρια, ενόσω απελευθερώνονται στον αέρα ορδές τοξικών χημικών. Το θανατηφόρο χημικό κοκτέιλ δηλητηριάζει γη, αέρα, νερό και τους ίδιους τους εργάτες, εμποδίζοντας την ψυχική και σωματική τους ανάπτυξη .

Φυσικά (;), υπάρχουν διεθνείς συμβάσεις για την αποτροπή όλου αυτού. Αλλά,  όπως η Αϊτή και το Αφγανιστάν , οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να τις επικυρώσουν και οι περισσότερες από τις εμπλεκόμενες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Αγγλίας και της Ιαπωνίας, βρήκαν «παραθυράκι» σε αυτό. Άλλωστε, το 1990 η Δύση ξεκίνησε να εξάγει μεταχειρισμένα ηλεκτρονικά στην Αφρική, σαν μέσο γεφύρωσης του ψηφιακού χάσματος και το σχέδιο δούλεψε. Οι κάτοικοι της Γκάνα μπορούσαν πια να αγοράζουν ηλεκτρονικά είδη σε εξευτελιστικές τιμές. Αλλά τα προϊόντα κατώτερης ποιότητας είχαν και συντομότερη ημερομηνία λήξης…

Ο σκουπιδότοπος της Γκάνα αποτελεί μια εξαιρετικά κερδοφόρα κίνηση από μεριάς εταιριών, αφού τους συμφέρει περισσότερο να μεταφέρουν εκεί τα σκουπίδια τους, παρά να τα επεξεργάζονται οι ίδιοι. Άσε που οι απανταχού καταναλωτές δεν έχουν κανέναν έλεγχο ως προς το που καταλήγει μια συσκευή όταν χαλάσει.

Και μέχρι στιγμής ούτε δείχνουν το παραμικρό ενδιαφέρον και να μάθουν.  scouter